این دو نفر


در حاشیه‌ی کنسرت شجریان

چهارشنبه ۱۳۸٦/٥/۱٧

ظاهراً، این اواخر، رفتن به کنسرت استاد شجریان، یکی از مظاهر کلاس بالا بودن محسوب می‌شه! فقط به این خاطر که یک عده تازه به دوران رسیده در جمع دوستان بشینن و با افتخار از این حرف بزنن که من کنسرت شجریان رو رفته‌ام! حتی اگر اصلاً از موسیقی سنتی خوششون نیاد. کسانی رو می‌شناسم که وقتی به کنسرت رفتند با خودشون mp3 player بردند تا آهنگ‌های دلخواهشون رو گوش کنند!! امسال با اون وضعیت افتضاح فروش بلیت، بازار سیاه بلیت هم به راه بود. هر کسی که خوش شانس بوده و یک در صد احتمال می‌داده که بره، بلیت گرفته و بعدش که پشیمون شده با قیمت بالا به مشتاقان بدبخت فروخته. کسی رو می‌شناسم که بلیت 25000 تومنی شب آخر رو 85000 تومن فروخته! ظاهراً 50000 تومن قیمت متعارف بلیت در بازار سیاه بوده!

یادمه اون سالی که زمین‌لرزه‌ی بم اتفاق افتاد و استاد اولین کنسرت "هم‌نوا با بم" رو اجرا کردند، بلیت رو با اینترنت رزرو کردیم و بعدش رفتیم از شرکت "دل‌آواز" خریدیم و همون‌جا هم پولش رو دادیم. هر کس هم که نتونسته بود بلیت بگیره می‌تونست با مراجعه‌ی حضوری به "دل‌آواز" بلیت بگیره. یعنی درصدی از بلیت‌ها اینترنتی فروخته می‌شد و درصدی هم حضوری. اون سال اصلاً خبری از بازار سیاه نبود چون برپاکنندگان کنسرت، هر شب بلیت اجرای همون شب رو، دم در تالار کشور می‌فروختند و هر کس بلیت می‌خواست از فروشنده‌ی اصلی می‌خرید. امسال خود استاد شجریان هم می‌خواست در فروش بلیت خیلی کلاس بالا عمل کنه که البته گندش دراومد!!