این دو نفر


خاطرات زندگی خوابگاهی

یکشنبه ۱۳۸٦/۳/٢٧

چند روز پیش داشتم توی یکی از چعبه‌هام دنبال شناسنامه‌ام می‌گشتم که دو برگه‌ی کاغذ به هم چسبیده پیدا کردم که خیلی شبیه طومار بود. بازش که کردم و خوندمش، پرتاب شدم به دوران زندگی خوابگاهیم. به نظرم نوشته‌ی حقوقی بدون نقص و کاملیه.

توضیح: اسم هم‌اتاقی‌هام را برای احترام به حیطه‌ی شخصی‌شون، به صورت مختصر م.ا. و س.ش. و ش.ت. نوشته‌ام.

 

قابل توجه ساکنین واحد 23 خوابگاه طرشت دو

با سلام، اینجانب یکی از ساکنین معترض این واحد هستم که تحمّلم تمام شده است! با توجه به سیستم " اخطار " که مدت 4-5 روز است تصمیم گرفته‌ایم اجرا کنیم، وضعیت جز در روز اول هیچ تغییری نکرده است. مردم انجام هر کار دیگری را در اولویت قرار می‌دهند و منتظر تذکر می‌مانند! این واقعاً در شأن کسانی که این‌جا زندگی می‌کنند نیست (یا حداقل من فکر می‌کردم که نبوده!!)

کسی که همواره اعلام می‌کند "بعد از ظرف شستن ظرفشویی را بشویید، دیشب ظرفشویی را پر از برنج کرده و لابد انتظار داشته که من تمیزش کنم! قابلمه‌ی خورشت قیمه‌ای، از ظهر روز جمعه در آشپزخانه وجود دارد! سه عدد لیوان کثیف، مقداری نمک و خورده‌ی غذا، یک عدد چاقو، یک عدد گیر سر و لاک در حال حاضر روی میز قرمز قرار دارند و دو عدد لیوان کثیف در ظرفشویی هستند. با توجه به این‌که ش.ت. نیست و این لیوان‌ها متعلق به من نیستند بنابراین طبق اصل لانه کبوتری یکی از دو نفر م.ا. و س.ش. حداقل سه لیوان کثیف در اتاق دارند!(خیلی زشته!!) صندلی مشکی وسط اتاق قرار دارد! یک لنگه جوراب مشکی هم همین‌طور. سه لنگه‌ی دیگر هم زیر میز م.ا. افتاده است. زمانی تصمیم گرفتیم که حوله‌ها به تخت آویزان نشوند. تنها کسی که هنوز به این قانون پایبند است اینجانب هستم، علی‌رغم این‌که س.ش. ادعا کرد که چون کسی رعایت نکرده ایشان هم رعایت نمی‌کنند! (یه دلیل خوب برای قانون‌شکنی!) امروز صبح با یک صحنه‌ی زیبا مواجه شدم:" آویزان بودن حوله از لبه‌ی میز تحریر " از گند و کثافتی که از یخچال بالا می‌رود حرف نمی‌زنم چون همگی ساکنین قویاً منکر تقصیرشان می‌شوند. تنها کسی که با برنامه‌ی " نظافت روز جمعه بعد از ظهر " مخالفت کرد من بودم و تنها کسی که در آن زمان آماده‌ی این کار بود نیز من بودم! سایر ساکنین که از قضا پیشنهادکنندگان طرح نیز بودند نه تنها در زمان مقرر حاضر نشدند بلکه کوچک‌ترین تمایلی به برگزاری نظافت در روز دیگری از خودشان نشان ندادند.

مسایلی که در بالا مطرح کردم به علاوه‌ی بسیاری از مسایل دیگر ( از جمله قوطی پودر لباس‌شویی‌ای که روزهاست در حمام زندگی می‌کند وَ وَ وَ ...) باعث شده است که حق اینجانب در اتاق 23 پامال شود. لذا من در صدد احقاق حق خود برآمده‌ام! ظاهراً تنها چیزی که در این اتاق، ساکنین نسبت به آن حساسند نظافت کف اتاق (جارو) است. گرچه من خیلی متوجه نمی‌شوم کسانی که گند و آشغال، میز تحریر، صندلی و زیر میزشان (که ظاهراً جزء مکان‌های شخصی است) را پر کرده است چه‌طور نسبت به جارو این‌قدر حساس هستند!! اما به هر حال با توجه به این‌که نوبت آینده‌ی جارو متعلق به من است، اینجانب اعلام می‌دارم که قصد دارم از تنها حربه‌ی خود استفاده کنم و این حق شما را از شما دریغ کنم. به این ترتیب سه راه پیش روی ساکنین حساس به جارو در اتاق وجود دارد:

۱-  وضعیت گند و کثافت در اتاق را تحمل کنند.

۲- چون دیگر واقعاً نمی‌توانند تحمل کنند خودشان اتاق را جارو کنند.

۳- از بابت حق‌هایی که در مورد اینجانب تضییع کرده‌اند ابراز پشیمانی نموده و عملاً پشیمانی خود را نشان دهند.

با توجه به این‌که اغلب ساکنین واحد 23، خوشبختانه، انسان‌های فرهیخته‌ای هستند تردیدی ندارم که مورد سوم انتخاب خواهد شد. بنابراین بیش‌تر به توضیح این مورد می‌پردازم:

ساکنین محترم تا روز پنج‌شنبه‌ی همین هفته فرصت دارند مورد سوم را اجرا کنند در غیر این صورت این مورد حذف شده و فقط دو راه اول برایشان باقی می‌ماند. در ادامه، مواردی که باعث تضییع حق اینجانب می‌شود می‌نویسم و تا پنج‌شنبه مقابل هر مورد (اگر پیش بیاید!) تاریخ انجام و نام انجام دهنده را می‌نویسم. تا سه مورد خطا پذیرفته می‌شود. اما اگر بیش‌تر از سه تا شد همان‌طور که گفتم مورد سوم حذف می‌شود.

1- وسایل شخصی روی میز قرمز (به جز وسایل مصوب شامل یک نمکدان و دو قندان) و وسایل شخصی روی سکو

حلوا شکری (م.ا.) – نان بربری (م.ا.) – جزوه و ماژیک ( احتمالاً س.ش.) – عینک (م.ا.) در تاریخ 8/3/85

کامپیوتر س.ش. – نان بربری (م.ا.) در تاریخ 10/3/85

2- آویزان بودن حوله از تخت (با توجه به این‌که هوا گرم شده حوله‌ها روی طناب بهتر و سریع‌تر خشک می‌شوند تا در فضای بسته‌ی اتاق، لذا مانند زمانی که تخت نداشتیم از طناب برای خشک کردن حوله‌ها استفاده کنید.)

حوله‌ی م.ا. و س.ش. در تاریخ 8/3/85

حوله‌ی م.ا. و س.ش. و ش.ت. در تاریخ 9/3/85

حوله‌ی م.ا. و س.ش. در تاریخ 10/3/85

3- ظرف‌های نشسته‌ای که شب روی ظرفشویی می‌ماند

ظرف‌های م.ا. و س.ش. در تاریخ 9/3/85

بقیه‌ی موارد را به ساکنین خاطی می‌بخشم. لازم به ذکر است در صورتی که اینجانب هر کدام از موارد بالا را رعایت نکردم سایر ساکنین نیز می‌توانند برای من علامت بزنند. هر علامت من یک علامت شما را خنثی می‌کند. این دو برگه را تا روز جمعه از دیوار اتاق جدا نکنید. زدن علامت هر روز صبح ساعت 8 الی 9 صبح انجام می‌شود. 

                                                                        باتشکر، امضا زهرا، 7/3/85

جالبه بدونید که هم‌اتاقی‌های من اصلاً به روی خودشون هم نیاوردند که این قطعنامه روی دیواره. فقط چون احساس کردند شدیداً بهشون توهین شده، تا چند روز، با من حرف نمی‌زدند! هر چند این قطعنامه باعث شد که جارو نکردن من کاملاً قانونی باشه و دچار عذاب وجدان نشم!!