سوره‌ی وصل

قسم به بالشت‌های خیس و گریه‌های زیر پتو،

قسم به بلیت‌ها آن زمان که خریده می‌شوند،

قسم به هواپیما آن زمان که از زمین بلند می‌شود و آن‌گاه در زمان مقرر به زمین برمی‌گردد،

و قسم به لحظه‌های کـــــــــــش‌دار انتظار...

که شب‌های جدایی تمام می‌شوند و روز دیدار فرا خواهد رسید،

و آغوش از رؤیای شبانه به حقیقت سحرگاهی تبدیل خواهد شد...

/ 3 نظر / 47 بازدید
رضوان

والعصر ان الانسان لفی خسر الا الذین امنو و عملوا الضالحات و تواصو بالحق و تواصو بالضبر نمیدونم شاید هر کسی حق داره متفاوت فکر کنه اما من هر موقع یاد این آیات می افتم و اون ها رو با خودم زمزه می کنم ناخود آگاه اشک هام جاری میشن و به حال و روز خودم گریه می کنم

علی

عجب ادبیاتی... سرشار از ناامیدی... واقعاً از این طرز نگرش راضی هستید؟

فرنوش

الان کجای این پست به طور خاص سرشار از نا امیدی بوده؟!! این که اتفاقا سرشار از امیده.